شب عيد غدير رسيدم منچستر. شهر در التهاب بود: تيم فوتبال منچستر يونايتد مسابقه مهمي داشت و اكثر مردم در رفت و آمد به ورزشگاه معروف شهر بودند.

اما در گوشه اي از شهر، در "انستيتو اسلامي منچستر"، عده‌اي ايراني و معدودي هم عرب و افغاني دور هم جمع شده بودند تا شب عيد را با خوشي سر كنند و به اين بهانه ديدار تازه كرده، روبوسي كنند و عيد مباركي بگويند و بشنوند. جوانان و نوجوانان ضمن حضور در مراسم، پيگير مسابقه فوتبال هم بودند و با شور وشوق از گل‌هايي كه "آندرانيك تيموريان" در بازي اخير تيم بولتون (شهري در نزديكي منچستر) به ثمر رسانده بود ياد مي كردند كه: "عجب گلي بود!"

انگليسي ها مي گويند قديمي ترين خيابان دنيا، در لندن است. مي گويند بيش از هزار سال است كه در خيابان آكسفورد تردد مي شود. عرض خيابان هم از وقتي ارابه رومي ها در آن رفت و آمد مي كرده، تا زماني كه چرخ اولين اتوبوس هاي دوطبقه قرمز و تاكسي هاي مشكي رنگ در آن به گردش درآمد و امروز كه بازهم همان اتوبوس‌ها و تاكسي ها به اضافه اتومبيل هاي مدرن، سطح سواره رواش را به اشغال درآورده اند، تغييري نكرده و شايد كمي پياده روهايش بزرگ تر شده باشند.

سال ۲۰۰۶ تمام شد و از ديروز قدم به سال ۲۰۰۷ گذاشتيم؛ به همين سادگي! نه تغييري در طبيعت به وجود آمد و نه در گردش ماه و خورشيد و آنچه مربوط به گذر روز و ماه و سال مي شود، اتفاقي افتاد كه نشان دهنده پايان و آغاز دوره اي از زمان باشد.

طبق يك قرارداد معمولي، ساعت ۱۲ شب كه شد همه جشن گرفتند و هورا كشيدند كه سال، نو شد! حالا در آلمان يك ساعت زودتر و در آمريكا شش ساعت ديرتر مردم خوشحال شدند! جالب اينكه ساعتي قبل از شروع سال نو دهها هزار نفر از زن و مرد، كوچك و بزرگ، انگليسي و توريست، در هواي سرد نيمه شب زمستاني، در کناره های رود تايمز و بيشتر در اطراف ساختمان پارلمان و ساعت بيگ بن جمع شدند و به ثانيه شمار بزرگي كه در تاريكي شب، اعداد نوراني را بر ساختمان بزرگي در محل مي تاباند، خيره شده و ۱۰ ثانيه آخر را با صداي بلند شمردند و به صفر كه رسيد، جيغ كشيدند و شادي كردند كه شد سال ۲۰۰۷ !

تصور كنيد مشابه همين برنامه چند ساعت بعد در نيويورك صورت گرفته! براي ما كه تحويل سالمان كاملاً دقيق و در تمام دنيا در يك زمان و يك لحظه صورت مي گيرد و با آغاز سال جديد، طبيعت زنده مي شود و پايان زمستان و اول بهار است، چنين جشن گرفتني به عنوان تحويل سال نو، خنده دار است! اما بر عكس ما كه تحويل سال واقعي مان با اعلام مجري راديو يا تلوزيون مشخص مي شود و به جز دعاي تحويل سال، بقيه اتفاقات كاملاً خشك و روتين است، در اينجا تحويل سال قرارداديشان را با چنان برنامه هاي هيجان انگيزي اعلام مي كنند كه عملاً نياز به خواب را در اين شب طولاني سال برطرف مي كند! كاري به برنامه هاي رقص و آواز و موزيك پاپ و كلاسيك واين قبيل موارد ندارم. تنها برنامه آتش بازي ـ يا همان نور افشاني ـ هنگام تحويل سال، آنچنان زيبا و غير قابل توصيف است كه تا سال آينده در خاطر بيننده آن مي ماند.

برنامه آتش بازي آغاز سال ۲۰۰۷ را به صورت مستقيم از تلوزيون ديدم، صحنه هاي زيبايي كه نه تنها من كه حتي گزارشگران تلوزيوني هم مشابه آن را قبلاً نديده بودند. در طول تنها ۱۰ دقيقه تركيب هاي مختلفي از نورهاي رنگارنگ، چشمان ميليونها بيننده مستقيم و غير مستقيم را مسحور كرد؛ برنامه اي كه تدارك آن صدها هزار پوند هزينه دربرداشت تا مردم در دقايقي فراموش نشدني باوركنند كه سال، نو شد!

امروزكريسمس است. به اعتقاد بسياري از مسيحيان، حضرت عيسي (ع) ۲۰۰۶  سال پيش در چنين روزي به دنيا آمده است. از نظر آنان امروز مهم ترين روز براي جشن و شادي است؛ حتي مهم تر از روز اول سال. گرچه آن ها سالروز – به اعتقاد خودشان – به صليب كشيده شدن پيامبرشان را هم جشن مي گيرند!

امروز همه جا تعطيل است: مترو، اتوبوسراني، مغازه ها و فروشگاههاي زنجيره اي. حتي بيمارستان ها هم فقط در بخش اورژانس، آن هم به صورت محدود فعالند. شايد در كمتر كشوري در يك روز همه جا تعطيل باشد. در كشور ما روز عاشورا هم اينطور نيست، اما در اين جا روز كريسمس كار كردن يك امر محال است! همه بعد از رفتن به كليسا در خانه مي مانند. البته در انگليس مردم زياد اهل كليسا رفتن نيستند.

ملكه به عنوان بالاترين مقام مذهبي كشور امروز در كليساي «ابي» (به فتح الف) ضمن اجراي مراسم مذهبي، سخنراني كرده و پيام سالانه خود را قرائت مي كند. از ديشب هم لابلاي برنامه هاي مختلف تفريحي تلویزيون سرودهاي مذهبي پخش مي شود.

شب يلدا يا همان بلندترين شب سال، در لندن سردترين شب هم بود: انگار زمستان مي خواست تمام سرماي خود را در يك شب خلاصه كند! معروف است كه در لندن در يك شبانه روز مي تواني هر چهار فصل سال را بيني: صبح هواي بهاري، ظهر گرماي تابستان، عصر سوز پاييز و شب سرماي زمستان. اما آن شب از صبحش زمستان بود؛ همراه با مه معروف لندن. آنقدر غلظت مه زياد بود كه در اتفاقي كم سابقه همه پروازهاي فرودگاه هيترو لغو شد و مسافراني كه عادت به تأخير هاي طولاني پروازها ندارند، براي يك شب هم كه شده طعم در فرودگاه خوابيدن را چشيدند!...